Pablo Milanés

  Pablo Milanés (ur. 24.02.1943 r., Bayamo, Kuba) to jeden z najbardziej znanych i nadal aktywnych muzyków, kompozytorów i gitarzystów kubańskich, jak również jeden z twórców ruchu Nueva Trova Cubana, który narodził się na Kubie na przełomie lat 60 –tych i 70-tych.

  We wczesnej twórczości Pablo Milanés  widać silne wpływy tradycyjnej muzyki kubańskiej oraz feeling (pol. uczucia). Feeling to styl muzyczny, który na Kubie został zapoczątkowany  w latach czterdziestych i zakładał nowe podejście do interpretacji piosenek, gdzie uczucia wyznaczały sposób ich wykonania. W stylu tym mocno zaznaczały się wpływy muzyczne piosenki romantycznej i jazzu ze Stanów Zjednoczonych. Stylowi feeling towarzyszył akompaniament gitary, w stylu dawnych pieśniarzy (trubadurów), jednak był on wzbogacony dżwiękami jazzowymi.

   W 1965 r. Pablo Milanés publikuje utwór Mis 22 años, uznany przez wiele osób za element łączący styl feeling i Nueva Trova Cubana, który stał się prekursorem późniejszej muzyki kubańskiej. W swoich, coraz liczniej tworzonych, piosenkach porusza temat miłości jak również sprawy społeczne i polityczne.
  We wczesnej młodości aż do 1966 r. współpracował z zespołem Los Bucaneros. W dwa lata później po raz pierwszy wystąpił wspólnie z Silvio Rodriguez podczas koncertu w Hawanie w Casa de las Américas. Ich występ był zapowiedzią tego, co  4 lata później stało się popularnym ruchem muzycznym Nueva Trova. W tym okresie Casa de las Américas skupiała elitę kulturalną i muzyczną również z innych krajów Ameryki,  artystów których łączyła wspólna troska o sytuację społeczną. Tam właśnie Pablo Milanés nawiązał bliższe znajomości z wieloma muzykami. Wśród artystów, którzy tam działali należy wymienić m.in.: Violeta Parra, Mercedes Sosa, Daniel Viglietti, Chico Buarque, Vinicius de Moraes, Milton Nascimiento, Victor Jara.

  Spośród wielu sukcesów muzycznych Pablo Milanés koniecznie trzeba wymienić takie utwory jak: Yo no te pido, Los años mozos, Cuba va, Hoy la vi, Yolanda, No me pidas, Los caminos, Pobre del cantor, Hombre que vas creciendo, Yo pisaré las calles nuevamente.
Niezwykle istotnym albumem w życiu artysty był wydany w 1985 r, album “Querido Pablo”, nagrany z udziałem niektórych jego przyjaciół, miedzy innymi z Victorem Manuel,  Aną Belén, Chico Buarque, Luisem Eduardo Aute i Mercedes Sosa. Niecałe 20 lat póżniej jego przyjaciele jak również artyści z kręgu muzyki pop, m.in. Fher z grupy Mana,  zebrali się ponownie, aby nagrać kolejną płytę z piosenkami napisanymi i skomponowanymi przez Pablo Milanés. Płyta nosi tytuł “Pablo Querido”.

  Artysta znany jest również ze swych poglądów politycznych. Zawsze aktywny, uczestniczący w akcjach społecznych, a krytycznie podchodzący do błędów, które według jego oceny, zostały popełnione podczas Rewolucji Kubańskiej. Mimo tej krytyki zawsze bronił idei Rewolucji.