Noel Rosa

      Wybrany na brazylijskiego kompozytora XX wieku, Noel de Medeiros Rosa ( ur.1910, zm. 1937)  żył tylko 27 lat ale zostawił po sobie ponad 250 utworów. Ten pochodzący ze średnich warstw społecznych, biały, niedoszły lekarz, zainteresował się sambą, muzyką która wtedy dopiero się rodziła i która była popularna, niemal wyłącznie wśród najbiedniejszych mieszkańców  Rio de Janeiro, w większości czarnych.

       Trochę  wbrew logice Noel Rosa stal sie jej największym ówczesnym propagatorem a on sam, dzięki sambie, największym brazylijskim kompozytorem XX wieku. Samba została zapoczątkowana oficjalnie w 1916 r. utworem „Pelo telefone” autorstwa Donga. Jednak stała się znaną w całej Brazylii i w niedalekiej przyszłości okazała się znakiem firmowym tego kraju, dzięki takim utworom Noel Rosa jak „Com que roupa?” (jego pierwsza samba), albo „Conversa de botequim” (największy sukces karnawału z 1935 r.).

       Dzięki Noel Rosa, samba przestała być tylko muzyką czarnych, opartą na bębnach, z prostymi słowami. Została do niej wprowadzona gitara i inne „europejskie” instrumenty, a teksty stały się bardziej zrozumiałe dla większości ludzi. Dzięki lepszym tekstom ten nowy rodzaj muzyki został zaakceptowany przez wszystkie warstwy społeczne i słuchany nie tylko w biednych dzielnicach Rio czy Salwadoru ale również na wsi i w wielkich centrach miejskich, na południu wśród gauchos i na północy u Indian.

       Noel Rosa stał się pierwszym (i chyba największym) poetą muzyki brazylijskiej, prekursorem i inspiratorem późniejszych wielkich artystów muzyki brazylijskiej, takich jak Antonio Carlos Jobim, Joăo Gilberto czy Caetano Veloso. A kiedy dodamy, że Noel Rosa zmarł mając zaledwie 27 lat (na gruźlicę), to jego geniusz wydaje się jeszcze większy.

Nilton Bicca Moraes