Kursy językowe Poznań
Kursy Poznań
Znajdujesz się w: www.portoalegre.pl  »  Cantinho musical  »  Cartola

     CARTOLA

 
       Dzisiaj będzie raz jeszcze o muzyce kraju kawy. Kiedy myślimy o muzyce brazylijskiej najczęściej myślimy o sambie. A kiedy rozmawiamy o sambie, musimy pomyśleć o Cartoli. Jednym z największych poetów muzyki brazylijskiej XX wieku. Cartola urodził sie w Rio de Janeiro 11 października 1908, a zmarł 30 listopada 1980 w tym samym mieście. Był tym co nazywamy w Brazylii „carioca da gema”, czyli typowym mieszkańcem Rio de Janeiro. Cartola tworzył samby w najbardziej szerokim pojęciu. W jego kompozycjach możemy znaleźć różne gatunki tej muzyki. Wśród największych sukcesów Cartoli trzeba wyróżnić  „A vida é um moinho” i „As rosas năo falam”. Te dwa utwory to rodzaj samby, który z jednej strony jest mniej znany szerokiej publiczności, ale z drugiej strony, według mnie, należy do najładniejszej kategorii samby. Mam tu na myśli sambę-cançăo. Są to melodie raczej spokojne, z przewagą gitary i tamburynu nad bębnami. Najczęściej są to bardzo romantyczne utwory o bogatej aranżacji. A słowa są tu tak samo ważne jak muzyka.
 
        Pomimo że, Cartola jest autorem wielkiej ilości przebojów muzycznych, prawie całe życie spędził w faveli Mangueira, którą opuścił dopiero 2 lata przed śmiercią. Stało się tak z dwóch powodów. Pierwszy to brak umiejętności Cartoli do oszczędzania, drugi to fakt, że Cartola, szczególnie kiedy był młody, sprzedawał swoje utwory za grosze. Domagał się tylko żeby jego nazwisko widniało jako autor utworu, rezygnując przy okazji z praw autorskich do niego. Z powodu takiego podejścia do „biznesu”, żeby się utrzymać musiał się zajmować różnymi przypadkowymi pracami. Był stróżem, murarzem, mył samochody.
 
       Cartola nagrał swoją pierwszą płytę solową dopiero w latach 70, kiedy miał już 66 lat. Właśnie z tego okresu pochodzą jego największe przeboje, takie jak „As rosas năo falam” i „A vida é um moinho”. Cartola jest również współzałożycielem najbardziej znanej szkoły samby Brazylii: Estaçăo Primeira da Mangueira. A jej kolory – różowo-zielone - zostały wybrane przez niego.
 
       Piosenka „As rosas năo falam”  wykonana jest na tym clipie przez samego mistrza Cartolę. A drugi utwór „A vida é um moinho” , który należy do jednej z najpiękniejszych piosenek Brazylii XX wieku, wykonany jest przez Cazuzę. Idola brazylijskiej muzyki młodzieżowej lat 80, który zmarł na AIDS w 1990 roku. Ale o nim porozmawiamy kiedy indziej. „A vida é um moinho” Cartola skomponował dla swojej przybranej córki (sam nie miał dzieci), z powodu jej decyzji o opuszczeniu domu rodzinnego. Ten utwór mają w swoim repertuarze najwięksi brazylijscy piosenkarze, ale chyba nikomu interpretacja tego utwory nie wyszła tak dobrze jak Cazuzie, który zresztą  uważał Cartolę za swojego mistrza.

 

 

As Rosas Não Falam  Composição: Cartola

Bate outra vez
Com esperanças o meu coração
Pois já vai terminando o verão
Enfim
Volto ao jardim
Com a certeza de que devo chorar
Pois bem sei que não queres voltar
Para mim
Queixo-me às rosas, mas que bobagem
As rosas não falam
Simplesmente as rosas exalam
O perfume que roubam de ti
Devias vir
Para ver os meus olhos tristonhos
E, quem sabe, sonhavas meus sonhos
Por fim

 

                         

O Mundo É Um Moinho
Composição: Cartola
Ainda é cedo amor
Mal começaste a conhecer a vida
Já anuncias a hora da partida
Sem saber mesmo o rumo que irás tomar
Preste atenção querida
Embora saiba que estás resolvida
Em cada esquina cai um pouco a tua vida
Em pouco tempo não serás mais o que és
Ouça-me bem amor
Preste atenção, o mundo é um moinho
Vai triturar teus sonhos tão mesquinhos
Vai reduzir as ilusões a pó.
Preste atenção querida
De cada amor tu herdarás só o cinismo
Quando notares estás à beira do abismo
Abismo que cavaste com teus pés