Kursy językowe Poznań
Kursy Poznań
Znajdujesz się w: Porto Alegre  »  Artykuły  »  Wiosennie

WIOSENNIE

         Początek wiosny to okres niezwykle ciekawy w Hiszpanii. Ożywienie można obserwować zarówno w małych miasteczkach (pueblos) jak i dużych miastach (ciudades). Odbywają się liczne święta o charakterze pogańskim jak i chrześcijańskim. których celem jest pożegnanie zimy  i powitanie wiosny. Wśród nich warto wymienić słynne święto Las Fallas obchodzone w Walencji niezwykle hucznie, a nawet można by powiedzieć, że wystrzałowo (Pisaliśmy już o nim kiedyś, artykuł dostępny w Archiwum). W wielu miejscowościach, tuż po świętach Wielkanocnych obchodzone jest  święto wiosny, Fiesta de Primavera znane w niektórych miejscowościach jako el Entierro de la Sardina (Murcia), czyli Pogrzeb Sardynki dla podkreślenia zakończenia okresu wielkiego postu (la cuaresma). Wkrótce po świętach  rozpoczyna się także najważniejsze święto dla mieszkańców Sewilli, la Feria de Abril.  


      Tym razem jednak o innych oznakach wiosny, charakterystycznych dla Płw. Iberyjskiego, które widoczne są w przyrodzie. Już końcem lutego i w marcu na terenie Comunidad de Valencia i Andaluzji można podziwiać kwitnące drzewka migdałowca  i rozkoszować się ich zapachem.


      Almendro , czyli migdałowiec to drzewo, które dość łatwo przyjęło się w klimacie Płw. Iberyjskiego. Jest to drzewo pochodzenia azjatyckiego.  Nie ma zbyt wielu wymagań, jeśli chodzi o jego uprawę. Jest odporny na suszę, jak również przyjmuje się na glebach mało żyznych. Nie toleruje jednak zbyt niskich temperatur ani nadmiaru wody. Migdałowiec  nie osiąga zbyt dużych rozmiarów, średnio 4-5 metrów, największe okazy mierzą do 10 metrów. Dla wielu osób kwitnący migdałowiec jest zapowiedzią nadchodzącej wiosny.  Można wyróżnić dwie podstawowe odmiany migdałowca: amara (łac.) – dający gorzkie owoce, które w większości są trujące oraz dulcis (łac.) -  dający jadalne, słodkie owoce.
Słodkie migdały są niezwykle pożywne, zawierają tłuszcze roślinne, proteiny, są bogate w fosfor, wapń i witaminy z grupy B.
W Hiszpanii obecnie uprawia się ponad 40 różnych gatunków migdałów słodkich. Kraj ten zajmuje drugie miejsce w pod względem produkcji  migdałów, zaraz za Stanami Zjednoczonymi.


       Hiszpanie wyspecjalizowali się w przygotowywaniu różnych smakołyków, których głównym składnikiem są migdały. Jednym z nich są marcepany (mazapanes), które przygotowuje się z mielonych migdałów, cukru, jajek i wody. Są one wyśmienite, ale należy także pamiętać, że są bardzo kaloryczne. Wszystkim miłośnikom marcepanów polecam wizytę w Toledo, które słynie z produkcji marcepanów. Migdały są także wykorzystywane do produkcji pysznych turrones, które mają wiele odmian. Główną masę przygotowuje się z miodu, migdałów jak również z cukru i białka. Najważniejsze ośrodki, w których produkuje się turrones znajdują się w prowincji Alicante i Walencji. Jako dwie podstawowe odmiany należy wyróżnić turrón de Alicante, z widocznymi migdałami, powszechnie zwany turrón duro  oraz turrón de Jijona, zawierający mielone migdały, o bardziej kremowej konsystencji, zwany turrón blando. Obydwie odmiany stanowią  nieodłączny element bożonarodzeniowej kuchni hiszpańskiej.

 

 

Fot. Piort Pluta

Pola porośnięte migdałowcami (prowincja Castellón, region Walencji).

Kwitnący migdałowiec.

     Początek wiosny to także okres kiedy w gajach pomarańczowych kwitną kwiaty pomarańczy, znane jako azahar  (la flor de azahar). Nazwa pochodzi z języka arabskiego zahr, co oznacza kwiat.  Pachną one niezwykle intensywnie i słodko. Są zbierane w połowie lub końcem marca. Należy je od razu wysuszyć w cieniu, rozłożone na porowatym materiale,  przepuszczającym powietrze. Inna metoda ich zbierania  polega na rozłożeniu w maju worków pod drzewami pomarańczy,  tak aby płatki do nich wpadały. Następnie należy je ususzyć w cieniu i przechowywać w słojach.  Kwiaty pomarańczy posiadają właściwości terapeutyczne. Są istotnym składnikiem wielu naparów o działaniu uspokajającym, łagodzącym  miedzy innymi dolegliwości na tle nerwowym, bóle głowy. Czysta woda pomarańczowa (el agua de azahar), zwana również Agua del Carmen stosowana jest także przy omdleniach. Stosowane są także w kosmetyce, między innymi do produkcji perfum, przy wykorzystaniu olejku neroli, który uzyskiwany jest z kwiatów
      Warto przy okazji wspomnieć, że główne uprawy pomarańczy na terenie Hiszpanii znajdują się na obszarze regionu Walencji Katalonii, Murcji i Andaluzji. Istnieją bardzo liczne odmiany pomarańczy, z czego większość z nas nie zdaje sobie sprawy. Dojrzewają one w różnych okresach roku i charakteryzują się różnym stopniem słodkości i soczystości. Wiele z nich daje owoce także w lutym i marcu. Powietrze wypełnia wtedy wspaniały aromat pomarańczowy. Istnieją również pomarańcze gorzkie, wykorzystywane w przetwórstwie spożywczym (dżemy, konfitury) jak i kosmetyce. Są także odmiany drzewek  pomarańczowych, które służą tylko celom dekoracyjnym i rosną wzdłuż ulic andaluzyjskich miasteczek.

 

 

Fot. Piotr Pluta

Kwiat pomarańczy.

Drzewka pomarańczy

M.R.